Νους και καρδιά, οργανωτής της εργατικής - λαϊκής πάλης για το Σοσιαλισμό.
Φτάνει για να γεμίζει τις καρδιές μας ελπίδα, υπερηφάνεια και αντοχή. Υπερηφάνεια για τα 102 χρόνια, που το Κόμμα μας είναι μπροστάρης σ' όλους τους αγώνες της εργατικής τάξης. Η πρωτοβουλία του Κόμματος για τη συγκρότηση της «Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας» και η «Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση» δείχνει το κύρος που έχει το ΚΚΕ διεθνώς.
Συμφωνώ με τις Θέσεις του 2ου κειμένου της ΚΕ. Θέτουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα δράσουμε, αλλά και ζητήματα που θα χρειαστεί να επεξεργαστούμε ώστε να γίνουμε πιο δυνατοί, πιο αποτελεσματικοί στην καθημερινή μας δράση. Θα ήθελα να σταθώ σε δύο τέτοια ζητήματα. Το ένα αφορά στη Θέση 33 για το ρόλο της δημοτικής και περιφερειακής διοίκησης και το άλλο στη Θέση 7 και το πράσινο «new deal».
Το δεύτερο κείμενο των Θέσεων θεωρώ ότι υπερεκτιμά τη δύναμη που διαθέτει η αστική τάξη και οδηγεί σε παραπλανητικά συμπεράσματα για την πραγματική της κατάσταση.
Η εκτίμηση ότι «η αστική τάξη της Ελλάδας επιδιώκει τη γεωπολιτική της αναβάθμιση [...]» (Θέση 15) μεταφέρεται στα Ελληνοτουρκικά και στο πολιτικό σύστημα (Θέση 31) ως προσπάθεια για «την ενίσχυση των θέσεών της στα Βαλκάνια, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στην Ανατολική Μεσόγειο».
Η «επιδίωξη αναβάθμισης» έρχεται σε αντίφαση με τη σωστή παραδοχή ότι την κυριαρχία (εδαφική ακεραιότητα) και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας «δεν μπορούν να τα εγγυηθούν οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες» (Θέση 16).
Συντρόφισσες, σύντροφοι,
Το πρώτο κείμενο της ΚΕ με βρίσκει σύμφωνο σε όλα τα θέματα που αναφέρεται.
Ιδιαίτερα επισημαίνω το θέμα της μαρξιστικο-λενινιστικής μόρφωσης, που θεωρώ απαραίτητη για όλα τα μέλη του Κόμματος, κυρίως των νέων συντρόφων.
Εκτός από τα μαθήματα που πρέπει να παρακολουθούν όποτε γίνονται, είναι απαραίτητη και η αυτομόρφωση, αλλά με βασικό καθημερινό πρόγραμμα, δύο έως τριών ωρών. Απαιτείται μελέτη και όχι μόνο ανάγνωση.
Συμφωνώ με το πρώτο κείμενο των Θέσεων της ΚΕ.
Θα ήθελα να πω κάποιες σκέψεις για τη σχέση των νέων κομμουνιστών και ειδικότερα των νέων κομμουνιστών επιστημόνων με την ιστορική μελέτη, μια σχέση που δεν πρέπει να είναι τυπική και μονόπλευρη, αλλά διαλεκτική και η αφομοίωση των ιστορικών συμπερασμάτων να συνδυάζεται με τα άμεσα πολιτικά καθήκοντα και να καθοδηγεί τη δράση μας.
Βιώνουμε τις θηριωδίες του καπιταλισμού, την ιστορική του χρεοκοπία, την αδυναμία των κομμουνιστικών κινημάτων να δώσουν συνέχεια στη νέα εποχή που άνοιξε η Οκτωβριανή Επανάσταση.
Στο φως αυτών των περιστάσεων πρέπει να δυναμώσει η ευθύνη όλων απέναντι στα καθήκοντα και στην ηρωική ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, που μας κάνει περήφανους, μας τροφοδοτεί και σήμερα.
Το ΠΡΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 21ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ είναι στέρεα βάση για τη δύσκολη συνέχεια που έχουμε μπροστά μας. Η συμφωνία με τις Θέσεις θα είναι κενό γράμμα αν δεν συνδυαστεί με την ανάληψη της ευθύνης του καθένα (φυσικά διαφέρει από επίπεδο σε επίπεδο) από εμάς για να πάμε μπροστά, πετώντας στη θάλασσα ό,τι μας βαραίνει και εμποδίζει την πορεία μας.
Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ.
Μέσα σε αυτές τις εξελίξεις και σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος, μεγαλώνει για εμάς τους κομμουνιστές η ευθύνη για το σοβαρό καθήκον της ανασυγκρότησης του κινήματος. Εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει να δώσουμε τη μάχη της μαζικοποίησης, της οργάνωσης, να πρωτοστατήσουμε για να μπαίνουν στην άκρη όλα εκείνα τα εμπόδια που κρατούν τους εργαζόμενους μακριά από τη συλλογική πάλη, να συγκρουόμαστε με αντιλήψεις που θολώνουν ποια είναι η αιτία που οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ζήσουν σήμερα σύμφωνα με τις δυνατότητες που υπάρχουν, ποια είναι η αιτία που δεν ικανοποιούνται οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να γίνει αυτό.
ΠΡΩΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Εισαγωγή-42
Πιστεύω ότι είναι πρωταρχικής σημασίας η ιδεολογική αντιμετώπιση της εξίσωσης του φασισμού και του κομμουνισμού. Θεωρώ ότι αυτή η προσπάθεια του διεθνούς καπιταλισμού αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος. Για την αντιμετώπιση αυτού του κινδύνου δεν αρκούν στην παρούσα φάση οι δυνάμεις μας. Και έξω από το ΚΚΕ, στον λεγόμενο «οπορτουνιστικό» χώρο αλλά και σε μέρος της σοσιαλδημοκρατίας υπάρχουν δυνάμεις που δεν συμφωνούν με αυτήν την ταύτιση. Την Ιστορία τη γράφουν οι νικητές και δεδομένου ότι η παροιμία «δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» επιβεβαιώνεται, απαιτείται μια ευρύτερη συστράτευση δημοκρατικών δυνάμεων απέναντι σε αυτό το μέτωπο ψεύδους και διαστρέβλωσης. Για να είμαστε όμως πιο αξιόπιστοι, θα πρέπει η ανάλυση των αιτιών της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και των άλλων λαϊκών δημοκρατιών να εξηγηθεί και να εκλαϊκευτεί βαθύτερα. Θα πρέπει να εξηγηθεί πώς οι Βιετναμέζοι σύντροφοι, ενώ κατάφεραν να νικήσουν τις πάνοπλες ΗΠΑ, δεν τα κατάφεραν στη σοσιαλιστική οικοδόμηση, με αποτέλεσμα το Βιετνάμ να έχει γίνει μια χώρα χαμηλού κόστους για την παραγωγή καταναλωτικών προϊόντων. Θα πρέπει να εξηγηθεί πώς ήταν δυνατόν να μην υπάρχουν δυνάμεις στην ΕΣΣΔ και στις άλλες λαϊκές δημοκρατίες που έβλεπαν την πορεία προς τον χαμό. 'Η μήπως υπήρχαν και δεν μπορούσαν να αντιδράσουν λόγω της δομής των κυβερνώντων Κομμουνιστικών Κομμάτων; Θα πρέπει να εξηγηθεί γιατί οι προλετάριοι της ΕΣΣΔ δεν έκαναν ό,τι οι Κομμουνάροι του Παρισιού, με τα όπλα να υπερασπιστούν τη δικτατορία του προλεταριάτου.
Το πρώτο κείμενο των Θέσεων διαπνέεται από ένα πνεύμα και μια ψυχολογία ηττοπάθειας. Κορυφαία έκφραση αυτής της - κατά την άποψή μου - προβληματικής προσέγγισης είναι οι Θέσεις 2, 3, 4. Κορωνίδα αποτελεί η φράση ότι «το Κόμμα ως μέρος του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος διατρέχει μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της Ιστορίας του» (Θέση 2).
Το 2012 τα κόμματα της αστικής τάξης ήθελαν μια «αριστερή» κυβέρνηση για την Ελλάδα, για να μπορούν να περάσουν την πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου.
Το Κόμμα φυσικά αρνήθηκε να στηρίξει μια τέτοια κυβέρνηση. Τότε ξεκίνησαν τα παπαγαλάκια και όλα τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης την επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ.
Νιώθω ιδιαίτερη τιμή που απευθύνομαι στο Κόμμα της εργατικής τάξης. Νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που από τη θέση ενός φίλου και ψηφοφόρου του ΚΚΕ μου δόθηκε η δυνατότητα και πήρα την απόφαση να πάρω μέρος στον προσυνεδριακό διάλογο που το Κόμμα άνοιξε ενόψει του 21ου Συνεδρίου του.
Με αφορμή το 1ο κείμενο, θα προσπαθήσω να συμβάλω σε ζητήματα καθοδήγησης και λειτουργίας, στην προσπάθεια να γίνουμε καλύτεροι στο να διεξάγουμε τη λεγόμενη πάλη των ιδεών.
Οδεύουμε προς το 21ο Συνέδριο του Κόμματος έχοντας διανύσει μία τετραετία έντονης πολιτικής δράσης, μία τετραετία με σύνθετες πολιτικές εξελίξεις, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Αναπτύξαμε πλούσια συζήτηση εσωκομματικά, αλλά και πιο πλατιά, με αφορμή τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, τα 100χρονα του Κόμματος, αλλά και τις εκλογικές διαδικασίες.
Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ για το 21ο Συνέδριο.
Νομίζω λοιπόν καταρχήν ότι είναι βασικό να εκτιμήσουμε αυτό που βάζουν οι Θέσεις, ότι «περνάμε σε νέα φάση, πιο σύνθετη και δύσκολη». Δεν θεωρώ τυχαίο ότι και στο 19ο Συνέδριο έμπαινε το «νέες συνθήκες», και στο 20ό, ακριβώς γιατί αυτά τα χρόνια όντως ζούμε νέα πράγματα και καταστάσεις (ιδιαίτερα η γενιά μας και οι επόμενες), όπως κρίση, ύφεση, αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και επαναφορά του, αναδιάταξη της σοσιαλδημοκρατίας μέσω του ΣΥΡΙΖΑ, πανδημία κ.ά., αλλά και γιατί θεωρώ ότι το βάθεμα της αντίθεσης των σχέσεων παραγωγής με τις παραγωγικές δυνάμεις, που όλο και μεγαλώνει, εντείνει πλέον πολύ πιο γρήγορες και έντονα συμπυκνωμένες αλλαγές σε πολύ μικρότερα διαστήματα, γεγονός που επιτάσσει να είμαστε πιο ισχυροί ιδεολογικοπολιτικά και οργανωτικά, ώστε να ανταποκριθούμε.
Συμφωνώ με το 1ο κείμενο των Θέσεων του 21ου Συνεδρίου του Κόμματος. Θα ήθελα να αναφερθώ συγκεκριμένα στις Θέσεις για τη δουλειά του Κόμματος και της ΚΝΕ στις γυναίκες εργατικής - λαϊκής ένταξης ή καταγωγής. Συχνά στα Οργανα του Κόμματος και της ΚΝΕ αντιμετωπίζουμε την παρέμβασή μας στις γυναίκες σαν ένα δευτερεύον θέμα, ευκαιριακά για σύντομο χρονικό διάστημα, κυρίως μπροστά σε κάποια επέτειο, εκδήλωση, εξόρμηση ή παρέμβαση. Ωστόσο, όπως αναφέρεται και στις Θέσεις, η δουλειά αυτή με τις γυναίκες εργατικής - λαϊκής καταγωγής, και συγκεκριμένα των νέων γυναικών φοιτητριών, ερευνητριών, εργαζομένων στα πανεπιστήμια, απαιτεί εξειδικευμένη δουλειά προκειμένου να βελτιώνονται οι ρυθμοί στρατολογίας και διάρκειας της οργανωμένης πορείας των γυναικών στο Κόμμα. Προκειμένου να αναχαιτίζονται οι πρόσθετοι ανασταλτικοί παράγοντες στη συμμετοχή - ωρίμανση των κομμουνιστριών, των γυναικών που βρίσκονται δίπλα στο Κόμμα.
Το ζήτημα της καθοδήγησης είναι το σημαντικότερο για την αποτελεσματική λειτουργία ενός επαναστατικού κόμματος που έχει στόχο να καθοδηγεί τον αγώνα της εργατικής τάξης. Είναι το τρίτο κατά σειρά Συνέδριο όπου αναλύεται καθοδηγητικό πρόβλημα σε μεσαίο επίπεδο. Οι αναδείξεις δεν πρέπει να γίνονται με το κριτήριο να γέρνει γενικώς στην έκφραση συμφωνίας, αλλά στην ουσιαστική, συνειδητή συμφωνία, που απορρέει από το επίπεδο αντίληψης, ικανότητας και συνειδητής κομματικής πειθαρχίας που απαιτείται σε κάθε στελεχική χρέωση. Σωστά επισημαίνεται πως τα στελέχη πρέπει να έχουν αντίληψη του ρόλου τους. Ετσι δεν μετατρέπεται η επαναστατική δουλειά σε λίστα καθηκόντων, δεν υποβαθμίζεται η δουλειά στη βάση, αντιμετωπίζεται το χάσμα ανάμεσα σε αυτά που αποφασίζει η ΚΕ και σε αυτά που υλοποιούνται.
Το πρώτο κείμενο των Θέσεων είναι καθρέφτης της δουλειάς μας. Πολλές φορές είχε διαπιστωθεί από τους συντρόφους ότι το επίπεδο συζήτησης στη συνέλευση της ΚΟΒ είναι αναντίστοιχο με τις συνολικές επεξεργασίες του Κόμματος. Χρειάζεται καλύτερη προετοιμασία από τον γραμματέα ώστε να βοηθάει η εισήγηση στην κατανόηση των συνθηκών που δρούμε, να ξεκαθαρίζονται οι στόχοι πάλης, το πώς οι συνολικές εξελίξεις επηρεάζουν τον χώρο δράσης. Να ξεκαθαρίζεται με τι καλούμαστε να αντιπαρατεθούμε, τι βήματα θέλουμε να μετράμε κάθε φορά και να καταλήγουμε στη μορφή δράσης.
1. Στη Θέση 16 του δεύτερου κειμένου αναγράφεται: «Το Κόμμα μας υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας από τη σκοπιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών δυνάμεων, ως αναπόσπαστο στοιχείο της πάλης για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου».
Συμφωνώ με τα τρία κείμενα.
Αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο για συζήτηση και δράση ξεπεράσματος αδυναμιών προς υλοποίηση της πολιτικής του Κόμματος.
