Να χτυπήσουμε την αστική τάξη εκεί που πονάει

 Το δεύτερο κείμενο των Θέσεων θεωρώ ότι υπερεκτιμά τη δύναμη που διαθέτει η αστική τάξη και οδηγεί σε παραπλανητικά συμπεράσματα για την πραγματική της κατάσταση.

Η εκτίμηση ότι «η αστική τάξη της Ελλάδας επιδιώκει τη γεωπολιτική της αναβάθμιση [...]» (Θέση 15) μεταφέρεται στα Ελληνοτουρκικά και στο πολιτικό σύστημα (Θέση 31) ως προσπάθεια για «την ενίσχυση των θέσεών της στα Βαλκάνια, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στην Ανατολική Μεσόγειο».

Η «επιδίωξη αναβάθμισης» έρχεται σε αντίφαση με τη σωστή παραδοχή ότι την κυριαρχία (εδαφική ακεραιότητα) και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας «δεν μπορούν να τα εγγυηθούν οι αστικές κυβερνήσεις και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες» (Θέση 16).

Για την εξειδίκευση της στρατηγικής σε κάθε φάση, στον καθημερινό αγώνα

 Συμφωνώ με το κεντρικό ζήτημα που θέτει το 21ο Συνέδριο στο πώς να γίνει το Κόμμα πιο ικανό στη δράση, το πώς θα γίνει πιο κατανοητός και διακριτός ο ρόλος του ΚΚΕ ως φορέα της επαναστατικής πάλης για την κοινωνική απελευθέρωση, την απάντηση στα μεγάλα προβλήματα της ζωής του λαού μας.

Το πώς το Κόμμα θα μπορέσει στους τόπους δουλειάς, στον κλάδο, στην περιοχή, να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη οικονομικού και πολιτικού αγώνα, που θα συνδέεται με το βασικό πολιτικό καθήκον, την πάλη για την εργατική εξουσία. Το πώς θα εντάσσει και θα συνδέει την πάλη για το άμεσο, το καθημερινό πρόβλημα σε ένα σχέδιο ολοκληρωμένης παρέμβασης, πώς δηλαδή όλη η δουλειά του Κόμματος θα υπηρετεί τη στρατηγική, ανεξάρτητα από τον συσχετισμό δυνάμεων.

Βγαίνουμε μπροστά με πιο δυνατά καθοδηγητικά όργανα, για ορμητική ανάπτυξη

 Στο πρώτο κείμενο των Θέσεων τονίζεται ότι περνάμε σε νέα, πιο δύσκολη φάση, καθώς αυξάνεται η πίεση για εθνική ομοψυχία και ενότητα. Αυτή η δυσκολότερη φάση γεννάει τον προβληματισμό για το πώς θα ξεπεραστούν καθοδηγητικές αδυναμίες, με σκοπό το ολόπλευρο «ατσάλωμα» του Κόμματος και της ΚΝΕ.

Στην Οργάνωση έχουμε συντρόφους με πολύ μικρή ΚΝίτικη ηλικία και όπως είναι φυσικό δεν έχει γίνει αφομοίωση μίας σειράς συμπερασμάτων από τη στρατηγική και το Πρόγραμμα του Κόμματος, πόσο μάλλον λείπει ένα στέρεο ιδεολογικό - θεωρητικό υπόβαθρο.

Ο φάρος

 Συντρόφισσες, σύντροφοι,

Το πρώτο κείμενο της ΚΕ με βρίσκει σύμφωνο σε όλα τα θέματα που αναφέρεται.

Ιδιαίτερα επισημαίνω το θέμα της μαρξιστικο-λενινιστικής μόρφωσης, που θεωρώ απαραίτητη για όλα τα μέλη του Κόμματος, κυρίως των νέων συντρόφων.

Εκτός από τα μαθήματα που πρέπει να παρακολουθούν όποτε γίνονται, είναι απαραίτητη και η αυτομόρφωση, αλλά με βασικό καθημερινό πρόγραμμα, δύο έως τριών ωρών. Απαιτείται μελέτη και όχι μόνο ανάγνωση.