Στο κεφάλαιο Β του 2ου κειμένου των Θέσεων της ΚΕ γίνεται ανάλυση του διεθνούς πολιτικο-στρατιωτικού πλαισίου στη βάση των ανταγωνισμών μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κρατών και συμμαχιών αλλά και μέσα στα πλαίσιά τους.
Εκτός από τους «τοπικούς» πολέμους - που είναι ήδη εδώ - μεγαλώνει ο κίνδυνος ενός ευρύτερου ιμπεριαλιστικού πολέμου. Η εκτίμηση αυτή δεν είναι καινούργια για το ΚΚΕ και οι εξελίξεις του τελευταίου τετράχρονου (όπως αποτυπώνονται και στο κείμενο των Θέσεων) την επιβεβαιώνουν.
Με βάση το 2ο κείμενο της ΚΕ θεωρώ βοηθητικό να σκεφτούμε την παρέμβασή μας στον Πολιτισμό παίρνοντας υπόψη δύο πλευρές:
Από τη μία η πολιτική των κυβερνήσεων και της ΕΕ για τον Πολιτισμό στο διάστημα που εξετάζουμε από τη σκοπιά της οικονομίας, της διάρθρωσης του «κλάδου» (νομοσχέδια, εξελίξεις, στόχοι κ.ο.κ.) και από την άλλη το ιδεολογικό περιεχόμενο της πολιτιστικής παραγωγής και της τέχνης γενικά. Χρειάζεται να ανέβει η ικανότητα παρακολούθησης, να μην εκφράζεται μονομέρεια στην κατανόηση αυτών των πλευρών, που συνδέονται άμεσα. Αποτελούν βασικούς άξονες της καθοδηγητικής δουλειάς για τη διαμόρφωση σχεδίου πολιτικής παρέμβασης.
Ο πυρήνας των Θέσεων του 21ου Συνεδρίου είναι η ποιοτική αναβάθμιση του στελεχιακού δυναμικού του Κόμματος. Αυτό προαπαιτεί τη βαθιά γνώση της επαναστατικής γραμματείας, του αστικού τρόπου ανάλυσης και των επεξεργασιών του οπορτουνισμού. Η βαθιά γνώση πέραν των άλλων αναπτύσσει την ικανότητα αναγνώρισης των σημείων που διαχωρίζουν την επαναστατική γραμμή από την οπορτουνιστική. Παράδειγμα: Ενα οπορτουνιστικό ρεύμα, που επιχειρεί να πλαγιοκοπήσει τις γραμμές μας, προσέφερε τη θεωρητική θεμελίωση σε έρευνα της ΓΣΕΕ για την ταξική διάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας (Γ. Οικονομάκης κ.ά., 2016). Σύμφωνα με αυτήν, η εργατική τάξη υπολογίζεται το 2006 στο 18,3% και το 2014 μόλις στο 14,85%. Μάλιστα, από την πετσοκομμένη εργατική τάξη αποκλείονται οι άνεργοι εργάτες. Αποκλείονται δηλαδή οι απελπισμένοι άνεργοι που βρίσκονται στην αγορά εργασίας αναζητώντας έναν κεφαλαιούχο προκειμένου να πουλήσουν το τομάρι τους για ένα κομμάτι ψωμί, με το παράλογο επιχείρημα ότι δεν παράγουν, ότι δεν εργάζονται... Από πότε όμως η αγορά εργασίας, που είναι τμήμα της σφαίρας κυκλοφορίας, δεν έχει θέση στον καπιταλισμό; Η στρουκτουραλιστική ανάλυση είναι αντίθετη με τη μαρξιστική - λενινιστική ανάλυση, αποκαθηλώνει την εργατική τάξη από επαναστατικό υποκείμενο, εξυπηρετεί τη βασική επιδίωξη της ΓΣΕΕ: Ταξική συνεργασία και πρόσδεση της εργατικής τάξης στη στρατηγική του κεφαλαίου. Πρέπει επομένως να γνωρίζουμε, να αναλύουμε, να ερμηνεύουμε.
Με αφορμή το πρώτο (Θέση 28) και το τρίτο κείμενο κυρίως των Θέσεων του Συνεδρίου, θα επιχειρήσω να συμβάλω με αφετηρία την πείρα του φοιτητικού κινήματος, της δράσης των κομματικών δυνάμεων σε αυτό.
