1. Σημαντική πλευρά που απασχόλησε την Επιτροπή Περιοχής Θεσσαλίας και τις αντίστοιχες βοηθητικές επιτροπές της είναι η παρακολούθηση των οικονομικών και πολιτικών εξελίξεων στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, της περιφερειακής έκφρασης των κεντρικών πολιτικών κατευθύνσεων, της αντιπαράθεσης των διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου στα πλαίσια του σχεδιασμού που διαμορφώνεται από τα αστικά επιτελεία. Παράλληλα, απασχόλησαν η παρακολούθηση της δράσης των αστικών και οπορτουνιστικών δυνάμεων και η διαμόρφωση επιχειρηματολογίας, η τροφοδότηση των Οργάνων ώστε με καλύτερους όρους να μπορούμε να ανταποκριθούμε στη σύνθετη διαπάλη.
Σάββατο 3 Απριλίου 2021
Είναι θετικές εξελίξεις όπως αυτή του Brexit;
Στις Θέσεις γίνεται αναφορά σε ορισμένα σημεία στο Brexit. Ετσι, σημειώνεται πως «οξύνεται ο ανταγωνισμός της ΕΕ με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Η συμφωνία ΕΕ - Βρετανίας για το Brexit θα οξύνει τον ανταγωνισμό στον χρηματοπιστωτικό τομέα στην Ευρώπη, αφού περιορίζεται βασικά στη διακίνηση εμπορευμάτων. Παράλληλα, αντανακλά τις πιέσεις που ασκούνται για την επίτευξη συμβιβασμών, που θα ισχυροποιήσουν τον ευρωατλαντικό άξονα, στον αντίποδα της δυναμικής της Κίνας. Αυτές οι πιέσεις θα αυξηθούν μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις εκλογές στις ΗΠΑ».
Οι Θέσεις αναφέρονται επίσης στη δυναμική που διαμορφώνει ένα τέτοιο γεγονός για τις αστικές τάξεις άλλων χωρών, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Των εναλλακτικών λύσεων που γεννά πλέον η αλλαγή του διεθνούς συσχετισμού (η δυναμική άνοδος της Κίνας, η όξυνση των σχέσεων ΗΠΑ - Γερμανίας, το Brexit κ.λπ.) για τις αστικές κυβερνήσεις. Τμήματα των αστικών τάξεων κρατών όπως της Ιταλίας, που διαπιστώνουν ότι αποκομίζουν λιγότερα συγκριτικά οφέλη από τη συμμετοχή στην ενιαία αγορά της ΕΕ και στο ευρώ, εξετάζουν αλλαγές στην ιεράρχηση των διεθνών συμμαχιών τους». Σημειώνεται ακόμα η επίδραση του Brexit στη «σχετική προσαρμογή της γερμανικής θέσης (που επέτρεψε τον συμβιβασμό της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ) (...) κυρίως για να αποφευχθεί ένας νέος κλονισμός της ΕΕ μετά από το Brexit».
Γιατί - στη Θέση 13 - λέμε πως «η τάση αλλαγής του συσχετισμού δύναμης (... ) μεταφράζεται λαθεμένα από μια σειρά δυνάμεις ως "αποχώρηση των ΗΠΑ"»;
Στη Θέση 3 σημειώνουμε: «Οι εξελίξεις δείχνουν ότι σήμερα ενισχύεται αντικειμενικά η δυνατότητα της Κίνας να απειλήσει την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα τα επόμενα χρόνια. Αυτή η δυναμική αποτυπώνεται και με την υποχώρηση του μεριδίου των ΗΠΑ και τη σημαντική αύξηση του μεριδίου της Κίνας στο παγκόσμιο προϊόν την περίοδο 2000-2020. Την τάση αλλαγής του συσχετισμού σε βάρος των ΗΠΑ αποτυπώνει και η θεαματική αύξηση του εμπορικού ελλείμματος των ΗΠΑ στο διμερές εμπόριο με την Κίνα (την περίοδο 1985-2019)».
Οι ΗΠΑ πήραν μέτρα «οικονομικού προστατευτισμού» και επικέντρωσαν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις τους στο θέατρο του Ινδο-ειρηνικού, με στόχο να περιορίσουν την κινεζική στρατηγική του «Δρόμου του Μεταξιού», σε συνθήκες πανδημίας και καπιταλιστικής κρίσης, ενώ ταυτόχρονα διατήρησαν και διεύρυναν αντιπαραθέσεις με βασικές χώρες του «σκληρού πυρήνα» της ΕΕ όπως η Γερμανία, με επίκεντρο τους αγωγούς ρωσικού φυσικού αερίου και τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, έδωσαν τη δυνατότητα στην Κίνα να διεισδύσει περισσότερο στις ευρωπαϊκές αγορές, κερδίζοντας η Κίνα την πρώτη θέση σε εξαγωγές στην ΕΕ.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την αποχώρηση των ΗΠΑ από μία σειρά από διεθνείς Συμφωνίες (ΤΡΡ, ΤΤΙΡ) και Συνθήκες ελέγχου οπλισμού (INF), τη Συμφωνία του Παρισιού για το Κλίμα, ερμηνεύτηκαν από αστικές δυνάμεις που παραδοσιακά προσβλέπουν στις ΗΠΑ και στην ενίσχυση του ευρωΝΑΤΟικού άξονα παγκοσμίως ως μέσο της εξυπηρέτησης και των δικών τους ιδιαίτερων συμφερόντων, ως «αποχώρηση των ΗΠΑ». Ανάλογη στάση κράτησαν και διάφορες «αριστερές» οπορτουνιστικές δυνάμεις, που διέγνωσαν «κενό εξουσίας», μιλώντας για «αποχώρηση» των ΗΠΑ.
Δεν έχει βάση αυτή η ανάλυση, γιατί:
Προχωρούν οι διαδικασίες εμβάθυνσης σε διακρατικές ενώσεις ή υπάρχει γενικευμένη και κλιμακούμενη πολεμική προετοιμασία;
Τα στοιχεία που παρατίθενται στη Θέση 14 αποτυπώνουν μια γενικευμένη και κλιμακούμενη πολεμική προετοιμασία. Αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με την εκτίμηση ότι προχωρούν οι διαδικασίες εμβάθυνσης σε διακρατικές ενώσεις, όπως η ΕΕ ή με την προσπάθεια των ΗΠΑ για διεύρυνση του σχήματος G7 με περισσότερες χώρες ή τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ κ.λπ.;
Στη Θέση 14 αποτυπώνονται παραδείγματα της αύξησης των στρατιωτικών δαπανών, των πυρηνικών εξοπλισμών, ιδιαίτερα των ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, της συγκρότησης νέων στρατιωτικών βάσεων και πέραν του εδάφους τους, ενώ σημειώνεται ως στοιχείο έντασης των ανταγωνισμών και στρατιωτικής προετοιμασίας η αλλαγή των στρατιωτικών δογμάτων τους.
Τα παραπάνω στοιχεία αναδεικνύουν ότι στο σύγχρονο ιμπεριαλιστικό σύστημα έχει διαμορφωθεί ένα καθεστώς ανισότιμης αλληλεξάρτησης μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών, που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με μια πυραμίδα, όπου καθένα από αυτά τα κράτη καταλαμβάνει τη δική του θέση ανάλογα με την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική δύναμη την οποία κι επιδιώκει διαρκώς να ενισχύει. Στις μεταβολές αυτές και τις ανακατατάξεις αυτής της πυραμίδας επιδρά ο νόμος της ανισόμετρης ανάπτυξης.
Ενας από τους παράγοντες που ισχυροποιεί τη θέση της αστικής τάξης κάθε χώρας είναι η συμμετοχή της σε διεθνείς καπιταλιστικές συμμαχίες. Μέσα από αυτές πετυχαίνει πολλαπλές στοχεύσεις. Εχοντας διεθνή στήριξη επιδιώκει να κατοχυρώσει την εξουσία της, ενισχύοντας τους μηχανισμούς και τα μέσα για την αποδοτικότερη εκμετάλλευση και καταπίεση της εργατικής τάξης, των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Ταυτόχρονα διεκδικεί μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα της λείας από την εκμετάλλευση των λαών, αξιώνοντας αναβαθμισμένο μερίδιο στις διεθνείς αγορές, για να βρουν διέξοδο τα δικά της κεφάλαια κι εμπορεύματα, να επωφεληθεί, όσο της επιτρέπει η ισχύς της, στη διανομή των πηγών Ενέργειας, των δρόμων μεταφοράς τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)